o Bearded Collie

O rasach » o Bearded Collie

Przez dłuższy czas zbierałam się aby napisać „kilka” zdań na temat osobowości Bearded Collie tak aby jak najlepiej oddać rzeczywistość. Tak aby zaznaczyć zarówno te pozytywne cechy jak i te negatywne. Żadna rasa nie jest idealna tylko ma pewne cechy, które są dobre dla konkretnej grupy osób. Zależało mi aby przedstawiać Bearded Collie bez tzw „różowych okularów”.

Po wielu latach obserwacji obcych beardie oraz posiadania więcej niż jednego psa i akurat tak się złożyło, że z różnych linii hodowlanych mam dość szeroki pogląd na temat ich charakterów. 

W większości opisów wyczytamy, że jest to pies rodzinny, wesoły, pozbawiony agresji, inteligentny, nadający się do uprawiania z nim wszelakich sportów i zasadniczo jest to 100% prawdy ale …. no właśnie ważne jest to „ALE” .

 

Tak Bearded Collie to pies RODZINNY, uwielbia uczestniczyć w życiu swojej ludzkiej rodziny, nie lubi być izolowany tzn lubi przebywać blisko człowieka i ma wielką potrzebę akceptacji. Często bywa tak, że jeśli komuś obecność beardie z jakiegoś powodu przeszkadza to jak na ironię to właśnie do niego beardie będzie podchodził najczęściej aby przekonać go do swojej jakże uroczej osobowości. Bywa to czasami uciążliwe zwłaszcza kiedy mamy gościa, który nie lubi być zaczepiany, ciągle dotykany nosem lub łapą lub po prostu nie chce być ubrudzony gdyż normą jest, że po napiciu się wody trzeba o kogoś wytrzeć kudłatą, mokrą brodę.

Ale to nie jest regułą, z moich obserwacji wynika, że są takie osobniki, które bardzo absorbują nas swoją obecnością, będą chodzić za nami jak cień, wiecznie domagać się dotyku a są i takie, które przyjdą od czasu czasu po pieszczotę ale generalnie są bardzo samodzielne i niezależne. 

 

Zasadniczo potrafią zostawać same w domu, zdarzają się wyjątki ale problem z „lękiem separacyjnym” to raczej cecha osobnicza a nie rasy. Ważne jest aby uczyć zostawania samemu w domu od szczenięcia, nawet jeśli jest ktoś niepracujący zawodowo lub pracujący w domu. Pamiętajmy, że nie jesteśmy w stanie przewidzieć jak ułoży się nasze życie za klika lat.

 

Dzieci są zawsze mile widziane przez beardie, jest to jak najbardziej zrozumiałe gdyż dzieci zawsze mają coś do jedzenia, chętnie się tym dzielą, mają ciekawe zabawki i są o wiele aktywniejsze od dorosłych a Bearded Collie uwielbia się bawić i chyba nigdy z tego nie wyrasta.

 

Z tą chęcią zabawy i wesołością, wiecznym uśmiechem na mordce wiąże się ich cecha, za którą ja osobiście nie przepadam. Bearded Collie są POBUDLIWE i BARDZO EKSPRESYJNE. Kiedy się cieszą to cieszą się całym sobą, skakanie na ludzi to norma. Podchodzenie do obcych czy znajomych psów również nie może odbyć się spokojnie tylko w szaleństwie. Mijanie ludzi na spacerze zawsze wiąże się z wielkim zainteresowaniem ze strony beardie, który chciałby przywitać się z każdym. Więc jeśli ktoś szuka psa skupionego wyłącznie na właścicielu i jego rodzinie to na pewno nie jest to rasa dla niego. 

Kilka beardie jednocześnie to prawie zawsze „jubel” gotowy. Jublem nazywam nagłe dzikie gonitwy, szczekanie jeden przez drugiego i w tym nakręceniu jeszcze kąsanie tego, który biegnie obok. Juble powstają z bardzo banalnych powodów np. nagłe skręcenie w lesie w inną ścieżkę, którego nie przewidziały psy, np. nagłe zatrzymanie się bez powodu i nagłe ruszenie od nowa, np. wypuszczenie wszystkich w jednym momencie na ogród (czego już nie praktykuję) itp.

 

Bearded Collie są niesamowicie RYTUALNE tzn. lubią aby dzień, różne czynności przebiegały wg stałego schematu czują się wtedy bezpiecznie a dla mnie są bardziej przewidywalne. Jeśli jest jakieś nagłe odstępstwo od normy, czynność wykonywana inaczej niż zwykle, jakiś przymus pojawia się coś takiego jak „histeria” , ja to nazywam również czasowym wyłączeniem mózgu. W takich sytuacjach przytrzymuję stanowczo psa i każe mu się uspokoić i przejść do trybu myślenia. Pomaga to zawsze ale to nie znaczy, że pies zawsze poddaje się temu co chcemy zrobić ponieważ wtedy pojawia się kolejna cecha Bearded Collie czyli UPARTOŚĆ. Dzięki swojej  upartości, inteligencji i inwencji twórczej okręciły sobie wokół palca nie jednego właściciela a wynikiem tego jest często nie możność wyczesania psa lub wieczne wybrzydzanie przy jedzeniu.

 

Czy Bearded Collie jest psem hałaśliwym? Beardie lubią szczekać i mają do tego skłonność. ALE … no właśnie jest bardzo ważne „ale”. Są osobniki, które mają skłonność do gadatliwości i z byle powodu nakręcają się i szczekają ale są również i takie osobniki, które zwłaszcza, kiedy żyją jako jedyny pies szczekają bardzo rzadko. Oprócz pewnych predyspozycji jest jeszcze kwestia wychowania. Ja nie lubię nadmiernego szczekania dlatego też nie pozwalam na to moim psom i uczę od szczeniaka, że nie podobają mi się takie zachowania i nie są one przeze mnie akceptowane. Ale mimo iż wszystkie psy wychowuje tak samo jedne poddają się temu bardziej inne mniej. Przykładem jest moja suczka Demi, która ma dość duży temperament i zawsze ma wiele do powiedzenia więc nawet kiedy ją upominam to do niej należy ostatnie zdanie więc i tak szczeknie chociaż ten jeden ostatni raz. 

Bo jednak Bearded Collie to ciekawa osobowość a nie pies poddający się bezmyślnie poleceniom.

 

Czy Bearded Collie potrzebują dużo ruchu? I tak i nie. Generalizując to uważam iż są psami o UMIARKOWANEJ POTRZEBIE RUCHU ale jest to cecha dość mocno osobnicza. W jednym miocie po tych samych rodzicach są szczenięta zapowiadające się na bardzo aktywne jak i takie, które wyglądają na przyszłych średniaków. Dobry hodowca, spędzający odpowiednio dużo czasu ze szczeniętami, będzie potrafił dobrać szczenię do potrzeb i oczekiwań danej rodziny. Dlatego też w mojej hodowli przyszli właściciele wybierają konkretne szczenię po ukończeniu przez nie 5 tygodni. W tym wieku jestem już wstanie powiedzieć co nieco o charakterze malucha. Nie polecam wybierania szczenięcia po rozmieszczeniu białych znaczeń lub po wyrazie pyszczka na zdjęciach. 

Myślę, że każdy beardie lubi spacery, ruch i zabawę ale to nie znaczy, że musi spędzić na nich kilka godzin dziennie. Z mojego doświadczenia wynika, że minimum spacerów to około 30-45 min dwa razy dziennie plus dwa krótkie spacery. Jest to oczywiście jakieś średnie założenie ale czym dłuższy spacer tym fajniejszy. Myślę, że ważniejsze od długości spaceru jest to aby nasz pies miał możliwość luźnego pobiegania bez smyczy. Pomiędzy spacerami jest również ważne aby pies spędzał czas z nami a nie siedział większość czasu sam w domu, aby zapewnić mu chociaż chwilkę wspólnej zabawy np. w aportowanie. Pamiętajcie, że są i takie osobniki, dla których ilość i czas spacerów które podałam będą niewystarczające. Takie szczenięta powinny trafiać to ludzi aktywnych lub takich którzy chcą uprawiać psie sporty. 

WAŻNE! Należy podać hodowcy jakie są nasze oczekiwania wobec przyszłego psa i przedstawić się jakiego typu jesteście rodziną, aktywna czy mniej aktywną, czy w domu są dzieci i w jakim wieku itp. 

 

Czas, który spędza beardie ze swoim Panem nigdy nie jest dla niego stracony, zmarnowany. One bardzo lubią się uczyć więc prawie wszystko co możemy razem robić jest dla niego wspaniałe. Dlatego też są świetnymi kompanami w PSICH SPORTACH. Ale należy dobrać dyscyplinę do możliwości i temperamentu naszego psa. Do pasterstwa czy frisbee nie każdy się nada ale za to w  obedience, dogtreking, agility, nauce sztuczek myślę, że sprawdzi się każdy. 

 

Bearded Collie jest wstanie zaakceptować każde zwierzę również innego gatunku, które będzie stanowić jego rodzinę (zaryzykuję to stwierdzenie). Napisałam, że zaryzykuję stwierdzenie, ponieważ nie przetestowałam tego na moich psach ale znam beardie żyjące z kotami, królikami, fretkami, papugami i oczywiście psami innych ras. Moje psy żyją z dwoma kotami w świetnej komitywie i tutaj zaznaczę, że nie wszystkie moje psy poznały koty jako szczeniaczki. Ballada i Robi poznały koty już jako dorosłe psy i nie było z tym żadnych problemów. 

 

We wzorcu rasy w punkcie na temat usposobienia i temperamentu znajdziecie określenie „pewny siebie, opanowany”. Niestety jest to dość mocno nie zgodne z obecnym wizerunkiem Bearded Collie. Duża część beardie to delikatne psychicznie psy, często się zdarza, że wrażliwe słuchowo czyli nie lubiące hałasu, zgiełku dużego miasta. Bardzo często jest tak, że podniesienie głosu na beardeda to dla niego wielka kara. 

Dlatego BARDZO WAŻNE jest aby właściwie socjalizować szczenię, zwłaszcza jeśli mieszkamy w cichym, spokojnym miejscu a chcemy aby w przyszłości nasz beardie np z nami podróżował. Delikatny charakter nie wiąże się z tym, że należy obchodzić się z nim jak z jajkiem. W wychowaniu beardeda ważna jest mimo wszystko stanowczość i konsekwencja. 

Takie delikatne charaktery nie są oczywiście regułą. Z drugiej strony mamy również opanowane i umiarkowanie pewne siebie psy jak i odważne, pełne temperamentu. 

W naszym domu Ballada i Demi to silne, temperamentne charaktery, Bonnie umiarkowanie pewna siebie  i Choco, która jest bardzo delikatną suczką ale za to bardzo przywiązaną do mnie i najgrzeczniejszą na świecie. 

 

Nie polecam tej rasy osobom lubiącym sterylną czystość. Mimo, że bearded ma włosy i jest psem nie liniejącym w futerku przynosi do domu sporo piasku, patyczków, mchu czy liści. Ich futro nie wymaga codziennej pielęgnacji ale na pewno regularnej. Dla mnie w beardecie bardzo ważny jest charakter i usposobienie mimo, że ich wygląd zachwyca i na pewno zwraca szczególną uwagę. Bearded Collie w ruchu to poezja dla oka. Ale ja kocham je za to, że są łagodne, wesołe, milusińskie, są bardzo pozytywnie nastawione do obcych ludzi i innych zwierząt. Kocham je za ich zwinność i chęć do zabawy, za to że pragną uczestniczyć we wszystkim co robię, że chętnie zniosą trudy podróży aby tylko spędzić czas z nami. Za to, że mogę się do nich przytulić, spojrzeć w te ludzko wyglądające oczy a za chwilkę możemy pognać dzikim pędem do wspólnych zabaw czy spacerów.

**************************************************

ZARYS HISTORII RASY: Wzmianki o rasie przypominającej Bearded Collie znajdują się w XVI-wiecznych szkockich rękopisach. Rasa ta była od dawna znana w Szkocji oraz w Północnej Anglii i wykorzystywana do pasienia owiec. Około 500 lat temu psy, uznawane również za protoplastów Polskiego Owczarka Nizinnego, zostały pozostawione na wybrzeżach Szkocji i krzyżowane z lokalnymi psami pasterskimi. Istotnie, Bearded Collie wykazuje pewne podobieństwo do Polskiego Owczarka Nizinnego. Jednak swój obecny wygląd rasa zawdzięcza przede wszystkim G Olive Willison, która w 1940 roku weszła w posiadanie szczenięcia Bearded Collie, nazwanego Jeannie. Po starannych poszukiwaniach odpowiedniego reproduktora, Jeannie została pokryta psem o imieniu Bailey, a psy urodzone z przydomkiem Bothkennar ukształtowały obecny wygląd współczesnych Bearded Collie. 

Bearded Collie - Wzorzec FCI Nr. 271 

KRAJ POCHODZENIA: Wielka Brytania
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 03.11.2014

UŻYTKOWOŚĆ: Pies pasterski i do towarzystwa

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa I Psy pasterskie i zaganiające 

                                             Sekcja 1 Psy pasterskie Bez prób pracy 

WRAŻENIE OGÓLNE: Pies aktywny, suchej budowy. Choć mocny, nie powinien być nigdy ciężki, a między tułowiem i podłożem musi pozostawać obszerny prześwit. Charakterystyczną cechą jest żywe, pytające spojrzenie.

WAŻNE PROPORCJE: Stosunek długości tułowia (mierzonej od stawu barkowego do końca zadu) do wysokości w kłębie powinien wynosić 5:4. Suki mogą być nieco dłuższe. Długość mózgoczaszki jest równa szerokości między uszami.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Bystry, pełen energii, pewny siebie i aktywny. Opanowany, inteligentny pies pracujący, bez śladu agresji czy nerwowości.

GŁOWA: Proporcjonalna do wielkości psa, o mocnej kufie i dużej pojemności czaszki.

MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka, p
łaska i kanciasta Stop: Umiarkowanie zaznaczony

TWARZOCZASZKA:
Nos: Du
ży i kanciasty, czarny, u psów błękitnych i brązowych odpowiada barwą umaszczeniu. W pełni wybarwiony, bez jasnych plam.
Kufa: Mocna, tej samej d
ługości co mózgoczaszka.
Wargi: Barwy tej samej co nos, bez jasnych plam.
Szcz
ęki/Uzębienie: Zęby duże i białe. Szczęki mocne, zgryz nożycowy z pełnym kontaktem wszystkich siekaczy. Zgryz cęgowy dopuszczalny, ale niepożądany.

Oczy: Oczy o barwie odpowiadającej umaszczeniu, osadzone szeroko, duże, nie wyłupiaste, o wyrazie łagodnym i przyjaznym. Pigmentacja brzegów powiek taka sama jak nosa. Łuki nadoczne lekko wzniesione i skierowane ku przodowi, nie powinny jednak zasłaniać oczu. Uszy: Średniej wielkości, wiszące. Przy pobudzeniu trochę wzniesione u podstawy – do wysokości krawędzi czaszki, ale nie powyżej, optycznie poszerzając głowę.

SZYJA: Średniej długości, dobrze umięśniona, lekko łukowato wygięta.

TUŁÓW: Długość grzbietu wynika z długości klatki piersiowej, a nie lędźwi.

Grzbiet: Prosty

Lędźwie: Mocne

Klatka piersiowa: Głęboka, zapewniająca dość miejsca dla serca i płuc. Żebra dobrze wysklepione, ale nie beczkowate.

OGON: Nisko osadzony, nie skręcony ani załamany, i na tyle długi, aby ostatnim kręgiem sięgał przynajmniej do stawu skokowego. Noszony nisko, z końcem zawiniętym ku górze, choć przy szybkim ruchu ogon może być wyprostowany.

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Wygląd ogólny: Proste, pionowe, o mocnym kośćcu, równomiernie pokryte kosmatym włosem.

Łopatki: ustawione mocno skośnie

Śródręcze: Elastyczne, ale nie słabe.

Łapy: Owalne, o mocnych poduszkach. Palce zwarte i wysklepione, obficie owłosione – także między poduszkami.page2image19648 page2image19808 page2image19968 page2image20128 page2image20288 page2image20448 page2image20608 page2image20768

KOŃCZYNY TYLNE:
Wygl
ąd ogólny: Dobrze umięśnione
Staw kolanowy: Dobrze k
ątowany
Podudzie: Mocne

Śródstopie: Pionowe, w normalnej postawie znajduje się tuż za pionową linią, poprowadzoną od guza kulszowego do podłoża.
Tylne
łapy: Owalne, o mocnych poduszkach. Palce zwarte i wysklepione, obficie owłosione – także między poduszkami.

RUCH: Sprężysty, płynny, wydajny - z dobrym wykrokiem, dającym maksymalną efektywność przy jak najmniejszym wysiłku

SZATA: Dwuwarstwowa, z miękkim, puszystym i gęstym podszerstkiem. Włos okrywowy gruby, twardy i kosmaty, nie wełnisty ani kędzierzawy, choć dopuszczalny jest lekko pofalowany. Sierść powinna być wystarczająco gęsta i długa, aby pełnić funkcję ochronną i podkreślać kształt ciała, ale nie na tyle obfita, aby zacierać sylwetkę psa. Szata w żadnym wypadku nie może być trymowana. Grzbiet nosa porośnięty rzadkim i krótki włosem, po bokach nieco dłuższym, na tyle, by zakrywał wargi. Na policzkach, dolnych wargach i podbródku długość włosa zwiększa się stopniowo w kierunku przedpiersia, tworząc charakterystyczną dla rasy brodę.page3image21824 page3image21984

Umaszczenie: Łupkowoszare, czerwonopłowe, czarne, błękitne, w różnych odcieniach szarości, brązowe i piaskowe z białymi znaczeniami lub bez nich. Nigdy merle (marmurkowe). Białe znaczenia mogą występować na czole, w postaci strzałki na głowie, na końcu ogona, klatce piersiowej i kończynach. Jeśli białe włosy tworzą kołnierz, ich nasady nie powinny sięgać poza łopatki. Na zewnętrznej stronie tylnych nóg biel nie może sięgać powyżej stawu skokowego. Dopuszczalne są niewielkie podpalane znaczenia nad oczyma, wewnątrz uszu, na policzkach, u nasady ogona i na kończynach, gdzie rozdzielają biel od maści zasadniczej.

WYSOKOŚĆ I MASA CIAŁA: Wysokość w kłębie: Psy 53-56 cm Suki 51-53 cm

Klasa i budowa psa są ważniejsze od rozmiarów psa, niemniej jednak znaczne odchylenia od podanych wymiarów nie są pożądane.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia oraz wpływu na zdrowie i komfort życia psa oraz jego zdolność do wykonywania tradycyjnej pracy.

WADY DYSKWALIFIKUJACE:

Agresja lub nadmierna nieśmiałość
Każdy pies przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości powinien zostać 
zdyskwalifikowany

Uwaga:
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone 
do moszny.

Do hodowli mogą być użyte jedynie sprawne fizycznie i zdrowe psy, o budowie typowej dla rasy.